duo

Alöndö na Wiktionary

Yângâ tî Latêen[Sepe]

Pasûndâ wüngö [Sepe]

duo \sêndagô ?\

  1. ûse
    • duo consules.
    • circiter duūm (= duōrum) milium intervallo — (Sall. J. 106, 5)
    • duūm (= duorum) mensum spatium consulibus datum est — (Live, 3, 25)
    • duae partes exercitus
    • duo talenta argenti — (PlauteAs. 1, 3, 41)
    • nocuit sua culpa duobus — (OvideM. 15, 115)
    • navesque triremes duas, quas Brundisii faciendas curaverat, ad fauces portus prodire jussit — (Caesar, BC.)